Met de bulllworker in 1975

Construction 2005

Voetbal 1966 - 1970

Ik zal 8 jaar geweest zijn toen ik begon te sporten. Mijn vader was in die tijd lid van voetbalvereniging Gronitas, waar hij naast een bestuurlijke functie ook jaren lang met succes heeft gevoetbald. En daarom kon het eigenlijk niet anders dat zoon Henk óók daar zou gaan voetballen. Ei-genlijk was ik al de gedoodverfde opvolger van mijn vader vóór ik ook maar een bal had aangeraakt. Het heeft niet lang geduurd voor ze in de gaten kregen dat die conclusie een beetje voorbarig was geweest...

Ik werd aangesteld als midvoor. Maar of dát een goede positie was is discutabel, daar ik in vier jaar tijd één goal heb gescoord. Wél was ik aanvoerder van mijn team. Dat was ook duidelijk te zien aan de veter om mijn arm die als aanvoerdersband diende. Maar het was al snel duide-lijk dat voetbal niet echt mijn sport was. Maar ik moet zeggen dat ik er wel trots op was dat ik tegen mijn school-vriendjes kon zeggen dat ik aanvoerder was van het C1 team. Dat Gronitas in die tijd maar 1 C elftal had, vertelde ik er nooit bij.....

Toen ik bijna iedere woensdagmiddag met behuilde ogen naar de trainingen ging, konden mijn ouders mijn kinder-leed niet langer aanzien en zagen ze in dat voetbal nou niet iets voor mij was, en heb ik mijn voetbalkicks aan de wilgen gehangen...De schoenen én de wilg heb ik nooit teruggevonden..

Judo 1974 - 1978

In 1974 werd het wel een keer weer tijd om wat te gaan sporten. Omdat een neef van me aan judo deed, en ik wel wat meer zelfvertrouwen kon gebruiken om mij te verwe-ren op de technische school ging ik met hem mee naar sportschool Bregonje, gevestigd op een bovenverdieping aan de Hofstraat in Groningen. Ik was oud genoeg om met de senioren mee te doen. Opvallend was dat de judozaal zó laag was dat het ten strengste verboden was om een schouderworp uit te voeren. Wat nóg meer opvallender was, is het feit dat er gemengd werd gejudood. Dat is voor een puber van 16 wel héél apart. En toen bleek dat er óók nog eens een gemengde kleedkamer was, zodat de dames en de heren zich gezamenlijk omkleedden, stond mijn besluit vast...Ik ga op judo!

Na een zomervakantie reed ik op mijn Zundapp brommer met mijn judotas om de nek naar de Hofstraat. Daar aan-gekomen bleek sportschool Bregonje met de noorderzon te zijn vertrokken naar een voor mij ongekende bestem-ming. Om toch door te gaan met judo ben ik overgestamp naar judoschool Bakker aan de Paulus Potterstraat. Daar heb ik het volgehouden tot de bruine band. Toch was de aardigheid er een beetje af. Het was allemaal veel serieuzer dan bij Bregonje. Hier had je zelfs vrouwenteam die óók nog eens een eigen kleedkamer hadden, wat een beetje de doodsteek was voor mijn judomotivatie. Toen ik daarna verkering kreeg, werd de judo naar de tweede plaats gedegradeerd, en lager en lager...tot ik bij het woord 'judo' een vragende blik op mijn hoofd kreeg. Toen leek het mij beter om te stoppen met de nobele sport.

Body Building - 1982

Bodybuiding heeft me altijd gefascineerd. Ik was al sinds mijn zestiende 'bezig' met de Bullworker, een spierver-sterkend apparaat die rond 1974 werd aangeprezen in de Varagids. Toen in de jaren 80 de sportscholen als padde-stoelen uit de grond schoten, ben ik naar sportschool Zuidland gegaan om daar te beginnen aan het echte werk! Nou moet ik zeggen dat bodybuilding prachtig is om te doen, alleen...je wordt er zooo moe van. Op mijn werk kon ik de kwast bijna niet meer boven mijn hoofd krijgen, en ook de lichamelijke pijntjes namen toe. Een blessure hier, een blessure daar. En als dan óók nog eens de ver-veling toeslaat, dan is het tijd om te stoppen met de krachtsport....en zo is het gegaan...

Body Building / Fitness - 2003.

In 2003 nam mijn lichaam vormen aan die je eigenlijk niet wilt hebben. Ik was boven de 110 kilo, en dat was te zien ook. Het vastmaken van mijn veters kostte al de nodige verzuchtingen en dus tijd om de boel eens grondig te gaan renoveren. Eerst naar 'Kelderwerk', een sportschool gerund door werkelozen en speciaal in het leven geroepen voor de achterstandswijken. Maar al snel kwam ik erachter dat mijn lichaam genoeg had van dat gepomp aan de gewichten, en ben ik overgestapt naar sportschool Construction waar ik het nog een jaar heb volgehouden door te gaan fitnessen. Maar na een jaar was de koek echt op. Mijn lichaam protesteerde....en mijn motivatie verdween langzaam maar zeker. Ik had genoeg van alles. Ik kon het niet meer opbrengen. Het plan was om er even een half jaartje tussenuit te gaan en het daarna weer op te pakken.

Inmiddels is het 2008 en de zin om ook maar iets te doen in welke sport dan ook is nog steeds niet hervonden. Misschien zal het ooit terug komen, maar tot nu toe is sport voor mij een woord voor mensen die van bewegen houden, en dat geldt (nog) niet voor mij....